Schizofrenia prosta charakteryzuje się mało uchwytnym przebiegiem, bez urojeń. Chory stopniowo zrywa związki z otoczeniem, przestaje dbać o wygląd zewnętrzny, zaniedbuje się w pracy i nauce, traci inicjatywę i zainteresowania. Schizofrenia hebefreniczna objawia zwykle w wieku pokwitania, chory zachowuje się dziwacznie, bezceremonialnie. Schizofrenia katatoniczna, zwykle rozpoczyna się ostro zaburzeniami ruchowymi. W postaci hipokinetycznej chory jest zahamowany, w postaci hiperkinetycznej chory jest podniecony, pobudzony i agresywny. Schizofrenia paranoidalna, urojeniowa, występuje około trzydziestego roku życia jest najczęściej spotykaną formą choroby. Wśród objawów dominują urojenia, omamy, iluzje itp.

Leczenie polega na skojarzeniu leczenia farmakologicznego z psychoterapią. Kuracja farmakologiczna polega na stosowaniu leków neuroleptycznych. Czasem podaje się środki przeciwdepresyjne.